Dankzij de regen, de file op de A4, maar bovenal de warme en hilarische opwachting van ons ontvangstcomité op Schiphol voelen we ons nu al weer op en top Hollands.
We zijn weer...
...thuis...
....
Het zit erop!
73 dagen intensief de wereld bekijken zijn werkelijk voorbij gevlogen! Het lijkt al weer jaren geleden dat we:
* op het Rode Plein liepen
* onze tenen in het Siberische Baikalmeer dipten
* paard reden op de grasvlakten van Mongolie
* de ongerestaureerde delen van de Chinese Muur beklommen
* ons vergaapten aan de paleizen in de Verboden Stad
* achterop de brommer reden in Saigon
* verliefd werden op Sophie Zemp
* tropisch badderden in de warme wateren rondom Phu Quoc
* koude rillingen kregen van de gruwelijkheden van de Killing Fields
* in de zinderende hitte de tempels van Angkor Wat beklommen
* als een gibbon van boomtop naar boomtop slingerden in de dichte jungle
* als een mahout een Laotiaanse olifant bestuurden
* romantisch wandelden langs de vele tempels van Luang Prabang
* ons als een vis in het water voelden in de tropische wateren van Pulau...
Leuk, zoveel reacties! Maar zoals het orakel Hennie Huisman al vroeg inzag: er kan er maar 1 de winnaar zijn!
Wow! Neem van ons aan: het voelt niet als 40 seconden!
Maaike, jij zat er dit keer het dichtste bij. Jij wint een leuke Laotiaanse olifant in zakformaat, handgemaakt door een Hmong vrouw! Gefeliciteerd!
comments (1)
read more
written with the iPhone app
Joepie! Ik ben vanaf nu PADI Advanced Open Water Diver! Blubblubblub...
Een warm briesje blaast door onze haren. Een lome wandeling over spierwit zand, zo fijn als poedersuiker. Links de beboste bergen waar duizend tinten groen van het landschap af spatten, rechts het heldere water, turquoise, met hier en daar vlekken
cyaan, azuur en indigo. In de verte zet een kleurrijk vissersbootje koers naar een hopelijk vette vangst. Een grote leatherback turtle legt 's avonds eitjes op het strand, op
slechts een paar meter van de plek waar we overdag onder de palmbomen
in onze hangmat swingen...
Ja, we zijn aanbeland in paradijs!
Pulau Perhentian ligt in het noordoosten van Maleisie, vlak onder de
grens met Thailand en zo'n 30 minuten varen vanaf het vasteland. Vanuit Vientiane in Laos zijn we laat op de dag naar Kuala Lumpur gevlogen, waar we na een korte nacht in een hotel vlak bij het vliegveld vroeg in de ochtend doorvliegen naar naar Kota Bharu. Een...
Perhentian Islands in 10 woorden: duiken, strand, slapen, lezen, duiken, hangmat, eten, snorkelen, duiken en luieren! Heerlijk!
Op weg van Luang Prabang naar Vientiane stoppen we enkele dagen in Vang Vieng. Wat ooit een rustig dorpje was, is de afgelopen jaren omgetoverd (of wellicht is "behekst" een beter woord) tot "backpacker party paradise". De grote trekpleister is het zogenaamde 'tuben' - in een oude binnenband de rivier afdrijven. Voeg een grote schare bars en discotheken toe die de hele dag door emmers (!) drank verkopen en je hebt een idee van hoe het er hier aan toe gaat. Vang Vieng trekt hordes Amerikaanse en Engelse twintigers aan, die zich vanaf vroeg in de middag bezatten of anders bekaterd en onderuitgezakt eindeloze herhalingen van Friends bekijken die de restaurants hier continu vertonen.
Kim en ik behoren al een aantal jaren niet meer tot de generatie die de lol wel inziet van nachtelijke feesten, liters drank en bonkende housebeats. Het verbale geweld dat met name de Engelse jeugd in...
Helaas moeten we de pittoreske slow boat van Houay Xai naar Luang Prabang laten varen. Door onze buikloopvertraging komen we anders een dag tekort. De nachtbus is echter een prima alternatief. Tenminste, dat dachten we...
Bij de Laotiaanse busmaatschappijen staat de veiligheid voorop. Dat stelt ons enigszins gerust, want nachtelijke bustochten over onverlichte bergwegen zijn nooit geheel zonder gevaar. Buspassagiers die midden in de nacht in de overvolle bus instappen krijgen netjes een plastic krukje om in het gangpad te zitten. Volgens de laatste reglementen krijgen zij een zak rijst of een kooi kippen die in een noodsituatie als airbag kan dienen. Een tweede maatregel betreft de buschauffeur. Om te zorgen dat die niet in slaap valt, schrijft de vervoerswet een effectieve maatregel voor: Laotiaanse karaoke op maximaal volume. En inderdaad, niemand doet een oog dicht. De laatste...